HISTORIA GRY BINGO:
Gra bingo wykształciła się z bardzo popularniej niegdyś gry beano. W
pierwotnej wersji specjalne dyski z numerami losowano z pudełka po
cygarach. Zawodnicy zaznaczali na swoich kartach pola ziarnami fasoli
stąd nazwa gry. Beano krzyczano gdy padła wygrana. Dokładnie nie wiadomo
skąd pochodzi bingo ponieważ gra znana była na wielu kontynentach od
setek lat.
Jedna z historii głosi, że gra pochodzi od znanej we Włoszech loterii,
która rozgrywana była w każdą sobotę. Pod koniec lat siedemdziesiątych
osiemnastego wieku grę prawdopodobnie przeniesiono do Francji. Tam pod
nazwą Le lotto zagościła się na dworach i grywali w nią zamożni
Francuzi. Swoją wersję gry bingo stworzyli Niemcy, którzy na początku
dziewiętnastego wieku za jej pomocą uczyli dzieci działań
matematycznych. Metoda ta przynosiła szybkie i bardzo skuteczne
rezultaty.
Szacuje się, że gra dotarła do Stanów Zjednoczonych w latach
trzydziestych dwudziestego wieku. Jak wcześniej było wspomniane nazywana
była beano. Pierwszym regionem, który rozgrywał partie w beano była
Atlanta w stanie Georgia. Gra cieszyła się powodzeniem podczas zabaw
karnawałowych. Następnie gra ewoluowała do tego stanu, który znany jest
obecnie.
Nazwę bingo wymyślił Edwin Lowe, który zajmował się sprzedażą zabawek w
Nowym Jorku. Do współpracy zatrudnił Carla Lefflera i razem stworzyli
znaną dziś na całym świecie grę liczbową. Udało im się zwiększyć ilość
możliwych kombinacji na planszach wyrabianych na potrzebę gry. Dobry
interes i możliwość pomnożenia budżetu widział w bingo ksiądz z
Pensylwanii. Rozgrywki odbywały się w kościele i wierni chętnie na nie
uczęszczali.
Obecnie cały biznes związany z grą bingo przynosi blisko 90 milionów
dolarów każdego tygodnia. Mimo, że forma trochę się zmieniła nadal budzi
wiele pozytywnych emocji i wspomnień zwłaszcza u starszych graczy.
